ข้ามไปยังเนื้อหาหลัก
Massage Championship World Tour

🏔️ ทิเบต · ดั้งเดิม

คูเญ (การนวดแบบทิเบต)བསྐུ་མཉེ་ (bsku mnye)

คูเญคือการบำบัดด้วยมือของโซวาริกปา การแพทย์ดั้งเดิมของทิเบต มีสามขั้น ได้แก่ คู การชโลมน้ำมันสมุนไพรอุ่นหรือเนย เญ การบีบนวด การกด และการขยับข้อต่อ และชี การเช็ดน้ำมันออกด้วยแป้ง บันทึกไว้ในคัมภีร์ตันตระทั้งสี่ (กยุดชี) ที่รวบรวมระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 8 ถึง 12 ใช้หินอุ่นและลูกประคบสมุนไพรร่วมกับมือ บนทฤษฎีการปรับสมดุลของธาตุทั้งสาม (ลุง ตรีปะ เบเกน) ปัจจุบันสอนกันที่ธรรมศาลา ในทิเบต และในโรงเรียนต่าง ๆ ในยุโรป

ข้อมูลพื้นฐาน

ต้นกำเนิด
🏔️ ทิเบต · 🇳🇵 เนปาล · 🇧🇹 ภูฏาน — ที่ราบสูงทิเบต (ลาซา) และภูมิภาคหิมาลัย
ยุคสมัย
คริสต์ศตวรรษที่ 8–12 (คัมภีร์ตันตระทั้งสี่)(ดั้งเดิม)
การจัดประเภท
ระบบการแพทย์ดั้งเดิม
แนวคิดหลัก
ลุง ตรีปะ และเบเกน ในโซวาริกปา ไม่เหมือนกับของเหลวในร่างกายตามการแพทย์สมัยใหม่
ตำราคลาสสิก
คัมภีร์ตันตระทั้งสี่ (กยุดชี) ตำรารากฐานของการแพทย์ทิเบตที่เกี่ยวข้องกับยูทก ยนเตน กอนโป
สื่อที่ใช้
น้ำมันงา น้ำมันที่แช่จันทน์เทศหรือหญ้าฝรั่น เนยละลาย แป้งข้าวบาร์เลย์สำหรับเช็ด และหินอุ่น
สถาบัน
เมนซีคัง (สถาบันการแพทย์และโหราศาสตร์ทิเบต) ที่ธรรมศาลาและลาซา
เทคนิค
น้ำมัน / สมุนไพร / หิน / ความร้อน
ส่วนของร่างกายที่ผู้นวดใช้
ฝ่ามือ / นิ้วมือ / ข้อศอก / อุปกรณ์
สื่อที่ใช้
น้ำมัน
การแต่งกาย
สัมผัสผิวโดยตรง คลุมด้วยผ้า
สถานที่นวด
เตียงนวด
ระยะเวลา
60–90 นาที
ชื่ออื่น
Kunye · Tibetan massage · Sowa Rigpa massage · Tibetan oil massage

ประวัติ: ที่ราบสูงที่การแพทย์สามสายมาบรรจบกัน

กล่าวกันว่าการแพทย์ดั้งเดิมของทิเบต โซวาริกปา (“ศาสตร์แห่งการเยียวยา”) เริ่มต้นในคริสต์ศตวรรษที่ 8 เมื่อจักรวรรดิทิเบตเชิญแพทย์จากอินเดีย จีน และเปอร์เซีย (สายกรีกและอาหรับ) มาร่วมการประชุมทางการแพทย์ ทฤษฎีธาตุของอายุรเวท การจับชีพจรของจีน และวิธีรักษาของศาสนาบอนพื้นถิ่น ถูกหลอมรวมกันบนที่ราบสูง และในคริสต์ศตวรรษที่ 12 ยูทก ยนเตน กอนโป ได้ประมวลไว้เป็นคัมภีร์ตันตระทั้งสี่ (กยุดชี)

การศึกษาคัมภีร์ตันตระทั้งสี่ใช้ศัพท์อย่างลุง ตรีปะ และเบเกน เพื่ออธิบายร่างกายและสุขภาพ สิ่งเหล่านี้เป็นแนวคิดในทฤษฎีโซวาริกปา ไม่ได้เทียบเท่าโดยตรงกับเส้นประสาท น้ำดี เมือก หรืออาการเฉพาะในการแพทย์สมัยใหม่ คูเญจึงเข้าใจได้ภายในทฤษฎีนี้และการศึกษาของผู้ปฏิบัติ

ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ผู้สำเร็จราชการซังเย กยัตโซ สร้างวิทยาลัยการแพทย์ที่จักโปรีในลาซา และให้จัดทำทังกาทางการแพทย์ชุดหนึ่งที่อธิบายคัมภีร์ตันตระทั้งสี่ด้วยภาพ ภาพเขียนเหล่านี้ซึ่งรวมถึงช่องทางในร่างกาย จุดรักษา และการนวด ยังคงใช้ในการสอนจนถึงทุกวันนี้

แนวคิดและพิธีกรรม: คูเญในฐานะการแพทย์แบบพุทธ

คูเญสอนกันในฐานะการรักษาภายนอกในโซวาริกปา คูอธิบายว่าเป็นการชโลมน้ำมัน และเญเป็นการนวดด้วยมือ บางหลักสูตรรวมชี การเช็ดน้ำมันออก ไว้ด้วย ควรแยกแยะขั้นตอนการสอนออกจากความหมายของชื่อ

ในกรณีที่คำสอนให้คุณค่ากับการสวดภาวนาและความเมตตากรุณา การแปลและบริบททางศาสนาควรตรวจสอบกับครูและตำราที่เกี่ยวข้อง ภูมิศาสตร์เพียงอย่างเดียว เช่น การอธิบายว่าทุกการปฏิบัติมีไว้เพื่อให้ร่างกายอบอุ่นบนที่สูง ไม่อาจอธิบายธรรมเนียมการแพทย์ทั้งหมดได้

ลุง ตรีปะ และเบเกน เป็นศัพท์สำหรับทำความเข้าใจร่างกายในธรรมเนียมนั้น ไม่ควรนำไปเทียบแบบหนึ่งต่อหนึ่งกับเส้นประสาทหรือของเหลวในร่างกายทางกายวิภาคสมัยใหม่ หรืออ่านเป็นการวินิจฉัยอาการเฉพาะ

พัฒนาการ: การลี้ภัยและการถ่ายทอดสู่โลก

ความผันผวนทางการเมืองช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 ทำให้การแพทย์ทิเบตมีศูนย์กลางการสืบทอดสองแห่ง เมนซีคังในลาซาดำเนินต่อไปในฐานะวิทยาลัยการแพทย์ทิเบตภายใต้ระบบของจีน และในปี 1961 รัฐบาลพลัดถิ่นได้ตั้งเมนซีคังขึ้นใหม่ที่ธรรมศาลาในอินเดีย ทั้งสองแห่งฝึกอบรมแพทย์และสอนการรักษาภายนอกรวมถึงคูเญ

ตั้งแต่ทศวรรษ 1990 การแพทย์ทิเบตได้รับการแนะนำสู่ยุโรปและอเมริกาเหนือ และคูเญเริ่มได้รับการศึกษาทั้งในฐานะการบำบัดเสริมและบอดี้เวิร์กแบบพุทธ มีการก่อตั้งโรงเรียนในอิตาลี สวิตเซอร์แลนด์ และที่อื่น ๆ พร้อมหลักสูตรรับรอง ในปี 2018 การอาบน้ำสมุนไพรลุมของโซวาริกปาได้รับการขึ้นทะเบียนโดยยูเนสโก ทำให้ระบบโดยรวมเป็นที่ยอมรับมากขึ้น

เช่นเดียวกับการแพทย์ดั้งเดิมอื่น ๆ การลดลงของผู้สืบทอดดั้งเดิม และการรักษาแก่นแท้ไว้ท่ามกลางการทำให้เป็นมาตรฐานและการค้า ยังคงเป็นความท้าทาย

คูเญในปัจจุบัน

หลักสูตรคูเญของ Sowa Rigpa Institute ครอบคลุมการใช้น้ำมัน การนวดด้วยมือ การขยับข้อต่อ และการเช็ดน้ำมันออก มีทั้งการทำให้เย็นและการให้ความอุ่น การเชื่อมโยงกับที่สูงจึงไม่ได้หมายความว่าการนวดต้องใช้ความร้อนเสมอ

การรวมการปฏิบัติที่เกี่ยวข้องอย่างการใช้หินหรือฮอร์เม และการเลือกผลิตภัณฑ์และอุณหภูมิ ขึ้นอยู่กับการฝึกอบรมและการประเมินเป็นรายบุคคล ชื่อเมนูในสปาไม่ได้ยืนยันว่าเท่ากับการดูแลทางการแพทย์ในการแพทย์ทิเบต

ควรแจ้งสภาพผิว ไข้หรือการอักเสบ และการแพ้น้ำมันหรือพืชไว้ล่วงหน้า อุปกรณ์ที่อุ่นร้อนต้องระวังการลวก ไม่ได้สัญญาว่าจะได้ผลต่ออาการนอนไม่หลับ ความวิตกกังวล หรืออาการอื่นกับทุกคน หากมีอาการควรปรึกษาบุคลากรทางการแพทย์ที่ดูแลคุณ

ท่านวดที่โดดเด่น

คำอธิบายนี้มีไว้เพื่อให้รู้จักวิธีสัมผัส ไม่ใช่คำแนะนำให้ทำตาม วิธีปฏิบัติต่างกันไปตามสำนัก ผู้นวด และผู้รับการนวด

  • คู (การชโลมน้ำมัน)

    อธิบายว่าเป็นขั้นตอนที่ใช้น้ำมัน ผลิตภัณฑ์และอุณหภูมิประเมินเป็นรายบุคคล

  • เญ (การนวดด้วยมือ)

    ขั้นตอนที่รวมท่าทางอย่างการบีบนวด วิธีเฉพาะเรียนรู้ผ่านหลักสูตรและผู้ปฏิบัติ

  • ชี (การเช็ดน้ำมันออก)

    บางหลักสูตรสอนการเช็ดน้ำมันออกเป็นอีกขั้นหนึ่ง แยกจากสองส่วนของชื่อคูเญ

  • ฮอร์เมและการปฏิบัติที่เกี่ยวข้องอื่น ๆ

    การบำบัดที่เกี่ยวข้องอาจใช้ห่อน้ำมันอุ่น สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่ขั้นตอนบังคับในคูเญทุกครั้ง

ตัวอย่างการนวดหนึ่งครั้ง

เป็นตัวอย่างหนึ่งที่ให้ความสำคัญกับการพูดคุยและความยินยอมของผู้รับการนวด ระยะเวลาและลำดับไม่ใช่คำตอบตายตัว และไม่ใช่คู่มือการนวดด้วยตนเอง

  1. พูดคุยเรื่องสุขภาพและความต้องการ

    หากมีการประเมินแบบดั้งเดิมหรือการสวดภาวนา ให้สอบถามความหมายและบทบาทของผู้ปฏิบัติ

  2. คู: ชโลมน้ำมันอุ่น

    จากศีรษะถึงเท้า

  3. เญ: บีบนวด กด และขยับข้อต่อ

    การผสมผสานแตกต่างกันตามหลักสูตร ฮอร์เมหรือการใช้หินพูดคุยแยกเป็นการปฏิบัติที่เกี่ยวข้อง

  4. ชี: เช็ดด้วยแป้ง

    ขจัดน้ำมันส่วนเกิน และปรับสภาพผิว

  5. พักผ่อนและดื่มเครื่องดื่มอุ่น

    รักษาร่างกายให้อบอุ่น

ความเกี่ยวข้องกับการแข่งขัน

คะแนนการแข่งขันคือการประเมินการแสดงตามกติกาของการแข่งขันนั้น ไม่ใช่การจัดอันดับคุณค่าของศาสตร์หรือวัฒนธรรม โปรดตรวจสอบคุณสมบัติผู้สมัครและเกณฑ์การตัดสินจากกติกาอย่างเป็นทางการ

รูปแบบและสำนักที่เกี่ยวข้อง

คำถามที่พบบ่อย

Q.คูเญต่างจากอภยังคะของอายุรเวทอย่างไร

คูเญเข้าใจในบริบทของโซวาริกปา และอภยังคะในบริบทของอายุรเวท บางการปฏิบัติใช้น้ำมันเหมือนกัน แต่แนวคิดอย่างลุงและวาตะไม่ถือว่าเป็นสิ่งเดียวกัน ควรสอบถามสำนักหรือผู้ปฏิบัติเกี่ยวกับเทคนิคและหัตถการที่เกี่ยวข้อง

Q.โซวาริกปาคืออะไร

ชื่อของการแพทย์ดั้งเดิมทิเบต หมายถึง “ศาสตร์แห่งการเยียวยา” เป็นการหลอมรวมการแพทย์อินเดีย จีน และเปอร์เซียเข้ากับการรักษาพื้นถิ่นของทิเบต มีคัมภีร์ตันตระทั้งสี่เป็นรากฐาน

Q.เรียนได้ที่ไหน

เป็นส่วนหนึ่งของการศึกษาแพทย์ที่เมนซีคังในธรรมศาลาและลาซา และเป็นหลักสูตรการบำบัดเสริมในโรงเรียนการแพทย์ทิเบตในยุโรป

อภิธานศัพท์

ニェパNyepa
ลุง ตรีปะ และเบเกน ในทฤษฎีโซวาริกปา ไม่เหมือนกับของเหลวในร่างกายตามการแพทย์สมัยใหม่
ルンLung
แนวคิดในโซวาริกปาที่มักแปลว่า “ลม” ไม่ได้เทียบเท่ากับเส้นประสาททางกายวิภาคหรืออาการเฉพาะ
ホルメHormé
การบำบัดโดยวางถุงผ้าบรรจุน้ำมันอุ่นลงบนจุด
メンラMenla
พระไภษัชยคุรุ (พระพุทธเจ้าแห่งการแพทย์) ผู้ปกปักษ์การแพทย์ทิเบต

แหล่งที่มาและเอกสารอ้างอิง

บทความนี้เรียบเรียงจากเอกสารชั้นต้น หน่วยงานทางการ งานวิชาการ และข้อมูลเผยแพร่ขององค์กรต่อไปนี้

  1. [1]The Four Tantras (rGyud bzhi) — root text of Tibetan medicineเอกสารชั้นต้น
  2. [2]Men-Tsee-Khang (Tibetan Medical & Astrological Institute), Dharamsalaองค์กร
  3. [3]UNESCO — Lum medicinal bathing of Sowa Rigpa (2018)(เปิดในแท็บใหม่)หน่วยงานทางการ
  4. [4]Chenagtsang, Nida. The Tibetan Art of Good Karma / Ku Nye massage teaching materials (Sorig Khang International)หนังสือ
  5. [5]Sowa Rigpa Institute — Kunye Therapist curriculum(เปิดในแท็บใหม่)องค์กร
  6. [6]Sorig Khang International — External Therapies(เปิดในแท็บใหม่)องค์กร

เกี่ยวกับบทความนี้

เรียบเรียงจากข้อมูลที่เผยแพร่แล้ว การระบุแหล่งที่มาไม่ได้หมายความว่าผ่านการตรวจสอบจากผู้สืบทอดหรือผู้เชี่ยวชาญแล้ว หรือพิสูจน์สรรพคุณแล้ว เรายินดีรับฟังความเห็นจากผู้สืบทอดเกี่ยวกับชื่อเรียก คำอธิบาย ข้อมูลเพิ่มเติม และข้อแก้ไข

ส่งความคิดเห็นหรือข้อแก้ไข
เรียบเรียงโดย
Massage Championship World Tour
ปรับปรุงล่าสุด

ภาพประกอบเฉพาะของแต่ละท่านวดจะเผยแพร่หลังตรวจสอบเนื้อหา แหล่งที่มา และเงื่อนไขการใช้งานแล้ว ภาพที่สร้างขึ้นจะระบุว่าเป็นภาพประกอบเพื่ออธิบาย และจะไม่ถูกนำเสนอเป็นภาพถ่ายบันทึกบุคคล การสัมภาษณ์ หรือการนวดจริง

ศาสตร์ที่เกี่ยวข้อง