ข้ามไปยังเนื้อหาหลัก
Massage Championship World Tour

🇫🇮 ฟินแลนด์ · สมัยใหม่

การนวดสำหรับนักกีฬา (สปอร์ตมาสซาจ)Sports massage

คำเรียกรวมของการนวดด้วยมือในบริบทกีฬาและการออกกำลังกาย การสัมผัสและจังหวะเวลาพูดคุยกันตามการฝึกซ้อม การแข่งขัน และความต้องการของแต่ละคน ชื่อนี้ไม่ได้รับประกันว่าสมรรถภาพจะดีขึ้น ป้องกันการบาดเจ็บ หรือฟื้นตัวเร็วขึ้น

การนวดสำหรับกีฬาบทความเชิงลึก

ข้อมูลพื้นฐาน

ต้นกำเนิด
🇫🇮 ฟินแลนด์ · 🇸🇪 สวีเดน · 🇺🇸 สหรัฐอเมริกา — กลุ่มประเทศนอร์ดิก (ฟินแลนด์ สวีเดน) → สหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักร
ยุคสมัย
ทศวรรษ 1920–1980(สมัยใหม่)
การจัดประเภท
การนวดสำหรับกีฬา
สามสถานการณ์
ก่อนหรือหลังการแข่งขัน หรือระหว่างการฝึกซ้อม จังหวะเวลาและการสัมผัสพูดคุยเป็นรายบุคคล
เทคนิคหลัก
เอฟเฟอราจ เปตริสซาจ การถูขวางแนวเส้นใยแบบลึก (ไซริแอกซ์) การกด การยืดแบบ PNF การนวดจุดกดเจ็บ (ทริกเกอร์พอยต์)
การประเมิน
ประวัติ ช่วงการเคลื่อนไหว การคลำ ท่าทาง การนวดเริ่มต้นจากการประเมิน
องค์กร
ทีมสปอร์ตมาสซาจแห่งชาติของ AMTA (ตั้งแต่ปี 1985) Sports Massage Association (สหราชอาณาจักร) ทีมแพทย์โอลิมปิกและพาราลิมปิก
เทคนิค
การกด / การยืด / พังผืด
ส่วนของร่างกายที่ผู้นวดใช้
ฝ่ามือ / นิ้วโป้ง / ปลายแขน / ข้อศอก
สื่อที่ใช้
น้ำมัน
การแต่งกาย
สวมเสื้อผ้าบางส่วน
สถานที่นวด
เตียงนวด
ระยะเวลา
15–60 นาที
ชื่ออื่น
Athletic massage · Sportsmassage · Sports therapy massage · スポーツ・コンディショニング

ประวัติ: จากหมอนวดของนูร์มีสู่ทีมแพทย์โอลิมปิก

การเตรียมร่างกายนักกีฬาด้วยมือย้อนไปถึงสนามแข่งขันของกรีกโบราณ และในคริสต์ศตวรรษที่ 19 กายบริหารแบบสวีเดนของลิงและท่านวดของเมทซ์เกอร์ก็ถูกนำเข้าสู่ยิมนาสติกและกรีฑาของยุโรป จุดเริ่มต้นที่เป็นสัญลักษณ์ของการนวดสำหรับนักกีฬาสมัยใหม่คือโอลิมปิกที่ปารีสปี 1924 ซึ่งนักวิ่งระยะไกลชาวฟินแลนด์ ปาโว นูร์มี คว้าห้าเหรียญทองโดยมีหมอนวดส่วนตัวติดตามไปด้วย การนวดถูกพูดถึงว่าเป็นหนึ่งในเคล็ดลับของ “ฟลายอิงฟินน์” ฟินแลนด์และสวีเดนยังคงใช้การนวดอย่างเป็นระบบในการดูแลนักกีฬาต่อมา

ในทศวรรษ 1960 และ 1970 กีฬาแข่งขันของสหภาพโซเวียตและเยอรมนีตะวันออกได้บรรจุการนวดไว้ในวิทยาศาสตร์การฝึก และพัฒนาการแยกแยะเทคนิคก่อนแข่ง หลังแข่ง และช่วงฟื้นตัว ในโลกตะวันตก หนังสือ “Sportsmassage” (1980) ของแจ็ก มีเกอร์ ทำให้คำและแนวคิดนี้ได้รับการยอมรับในสหรัฐอเมริกา ในโอลิมปิกที่ลอสแอนเจลิสปี 1984 นักนวดบำบัดทำงานอย่างเป็นทางการในหมู่บ้านนักกีฬา และในปี 1985 สมาคมนวดบำบัดอเมริกันได้ก่อตั้งทีมสปอร์ตมาสซาจแห่งชาติ

ในสหราชอาณาจักร สถาบันฝึกอบรมและสมาคมการนวดสำหรับนักกีฬาได้รับการจัดตั้งตั้งแต่ปลายทศวรรษ 1980 ถึงทศวรรษ 2000 (Sports Massage Association เปิดตัวในปี 2002) ทำให้เป็นวิชาชีพเคียงข้างกายภาพบำบัดและผู้ฝึกสอนด้านเวชศาสตร์การกีฬา

แนวคิด: วัตถุประสงค์เป็นตัวกำหนดเทคนิค

การนวดสำหรับนักกีฬาอาจหมายถึงบริบทที่เกี่ยวกับการออกกำลังกาย มากกว่าท่านวดท่าเดียว เวลาที่มีและความต้องการส่วนตัวแตกต่างกันทั้งก่อนหรือหลังการแข่งขัน ระหว่างการฝึกซ้อม และในการดูแลประจำวัน

คำอธิบายรวมถึงการลูบไล้ การกด และการช่วยเคลื่อนไหว แต่ไม่มีลำดับหรือความแรงเดียวที่เหมาะกับทุกคน หัวข้อนี้ไม่ได้แนะนำการนวดด้วยคำสัญญาว่าจะขับของเสียหรือเพิ่มสมรรถภาพ

หากสงสัยว่าบาดเจ็บหรือมีอาการปวด ควรได้รับการประเมินทางการแพทย์ที่เหมาะสม แทนการเหมาเอาว่าการนวดจะแก้ไขได้ การตัดสินใจของนักกีฬาและบทบาทที่ชัดเจนของผู้เชี่ยวชาญแต่ละฝ่ายเป็นเรื่องสำคัญ

พัฒนาการ: ความเป็นวิชาชีพและงานวิจัยด้านพังผืด

ผู้นวดอาจทำงานร่วมกับบุคลากรทางการแพทย์และผู้ฝึกสอนในวงการกีฬา บทบาทและการศึกษาแตกต่างกันไปตามประเทศและองค์กร การจัดหมวดหมู่ในสารานุกรมไม่อาจยืนยันคุณวุฒิหรือขอบเขตงานได้

การนำเสนองานวิจัยต้องใส่ใจกลุ่มตัวอย่าง เงื่อนไขการเปรียบเทียบ การนวดที่ทำจริง และระยะเวลา งานวิจัยชิ้นเดียวหรือประสบการณ์ส่วนตัวไม่ควรกลายเป็นข้อสรุปเกี่ยวกับการนวดสำหรับนักกีฬาทั้งหมด

การนวดสำหรับนักกีฬาในปัจจุบัน

ปัจจุบันการนวดสำหรับนักกีฬาไม่ได้ให้บริการเฉพาะนักกีฬาอาชีพ แต่รวมถึงนักวิ่งสมัครเล่น ผู้ใช้ยิม และผู้ที่ทำงานใช้แรงกาย การนวดใช้เวลา 15 ถึง 60 นาทีตามวัตถุประสงค์ ทั้งแบบสวมเสื้อผ้า (ในสนามแข่ง) และถอดเสื้อผ้า (การดูแลต่อเนื่อง) ใช้น้ำมันเพียงเล็กน้อยหรือไม่ใช้เลยสำหรับการกดและการถู

ลำดับมาตรฐานคือ ประเมิน → นวด → ประเมินซ้ำ ตรวจการเปลี่ยนแปลงของช่วงการเคลื่อนไหวและอาการปวดหลังนวด และมักสอนการดูแลตนเอง (การยืด การใช้โฟมโรลเลอร์)

ข้อห้ามได้แก่ การบาดเจ็บเฉียบพลัน (48–72 ชั่วโมงหลังบาดเจ็บ) กระดูกหัก ระยะเฉียบพลันของกล้ามเนื้อฉีก การติดเชื้อ ภาวะลิ่มเลือด และการกดลึกก่อนการแข่งขัน สำหรับนักกีฬา การหลีกเลี่ยงผลิตภัณฑ์ทาภายนอกที่อาจผิดกฎต่อต้านการใช้สารต้องห้ามก็เป็นความรับผิดชอบของผู้นวดเช่นกัน

ท่านวดที่โดดเด่น

คำอธิบายนี้มีไว้เพื่อให้รู้จักวิธีสัมผัส ไม่ใช่คำแนะนำให้ทำตาม วิธีปฏิบัติต่างกันไปตามสำนัก ผู้นวด และผู้รับการนวด

  • เอฟเฟอราจ (การลูบไล้)

    การสัมผัสลูบไล้ ปรับแรงกดและความเร็วตามบุคคลและบริบท

  • เปตริสซาจ (การบีบนวด)

    กลุ่มท่าบีบนวดและการจับ โดยไม่บังคับให้ต้องทนความเจ็บ

  • การกด (คอมเพรสชัน)

    กดต่อเนื่องบนกล้ามเนื้อด้วยฝ่ามือหรือกำปั้น ทำผ่านเสื้อผ้าได้

  • การยืดโดยผู้นวดช่วย รวมถึง PNF

    ตัวอย่างหนึ่งของการช่วยเคลื่อนไหว ต้องอาศัยการพิจารณาของผู้เชี่ยวชาญที่เหมาะสมและความยินยอมของผู้รับ

ตัวอย่างการนวดหนึ่งครั้ง

เป็นตัวอย่างหนึ่งที่ให้ความสำคัญกับการพูดคุยและความยินยอมของผู้รับการนวด ระยะเวลาและลำดับไม่ใช่คำตอบตายตัว และไม่ใช่คู่มือการนวดด้วยตนเอง

  1. การประเมิน

    ประวัติ ช่วงการเคลื่อนไหว การคลำ ท่าทาง แล้วกำหนดวัตถุประสงค์

  2. อุ่นร่างกาย

    เอฟเฟอราจและการกดช่วยเตรียมเนื้อเยื่อ

  3. เทคนิคตามวัตถุประสงค์

    การถู ทริกเกอร์พอยต์ PNF หรือการเขย่าและการเคาะ

  4. การเชื่อมโยงและการยืด

    เชื่อมบริเวณต่าง ๆ และตรวจช่วงการเคลื่อนไหว

  5. ประเมินซ้ำและการดูแลตนเอง

    ยืนยันการเปลี่ยนแปลง และสอนท่ายืด

ความเกี่ยวข้องกับการแข่งขัน

คะแนนการแข่งขันคือการประเมินการแสดงตามกติกาของการแข่งขันนั้น ไม่ใช่การจัดอันดับคุณค่าของศาสตร์หรือวัฒนธรรม โปรดตรวจสอบคุณสมบัติผู้สมัครและเกณฑ์การตัดสินจากกติกาอย่างเป็นทางการ

รูปแบบและสำนักที่เกี่ยวข้อง

คำถามที่พบบ่อย

Q.การนวดสำหรับนักกีฬามีไว้สำหรับนักกีฬาเท่านั้นหรือ

ไม่ใช่ วิธีเลือกเทคนิคตามวัตถุประสงค์ใช้ได้กับนักวิ่งสมัครเล่น ผู้ที่ทำงานใช้แรงกาย และผู้ที่มีกล้ามเนื้อตึงเรื้อรัง คำว่า “กีฬา” หมายถึงวิธีการ ไม่ใช่กลุ่มผู้รับบริการ

Q.ต่างจากดีพทิชชูอย่างไร

ดีพทิชชูหมายถึงคุณภาพของแรงกดที่มุ่งไปยังกล้ามเนื้อและพังผืดชั้นลึก ส่วนการนวดสำหรับนักกีฬาหมายถึงการเลือกเทคนิคตามวัตถุประสงค์ การนวดสำหรับนักกีฬาเพื่อการดูแลต่อเนื่องรวมเทคนิคดีพทิชชูไว้ด้วย

Q.นวดแรงก่อนแข่งได้ไหม

ควรพูดคุยเรื่องสภาพร่างกาย ตารางการแข่งขัน และข้อกังวลเรื่องการบาดเจ็บกับผู้เชี่ยวชาญที่เหมาะสม แรงกว่าไม่ได้แปลว่าดีกว่าเสมอ หน้านี้ไม่อาจกำหนดน้ำหนักมือหรือจังหวะเวลาที่เหมาะสมได้

Q.ได้รับการพิสูจน์แล้วหรือไม่

สารานุกรมนี้ไม่ได้ให้คะแนนสรรพคุณต่ออาการหรือจัดอันดับการปฏิบัติเทียบกัน งานวิจัยแตกต่างกันทั้งในกลุ่มตัวอย่าง วิธีการ และระยะเวลา รายงานฉบับเดียวไม่อาจนำไปใช้กับทุกคนได้ หากมีอาการหรือต้องการการรักษา ควรปรึกษาบุคลากรทางการแพทย์ที่มีคุณวุฒิเหมาะสม

อภิธานศัพท์

深部横断摩擦Deep transverse friction
การถูตั้งฉากกับเส้นใยของเอ็นหรือเอ็นยึดข้อ จัดเป็นระบบโดยไซริแอกซ์
PNFProprioceptive neuromuscular facilitation
การยืดที่ใช้การหดตัวและการคลายตัวของกล้ามเนื้อ
DOMSDelayed-onset muscle soreness
อาการปวดกล้ามเนื้อที่ปรากฏ 24–72 ชั่วโมงหลังออกกำลังกาย
トリガーポイントTrigger point
ก้อนแข็งในกล้ามเนื้อที่ไวต่อการกระตุ้น เมื่อกดจะปวดร้าวไปที่อื่น

แหล่งที่มาและเอกสารอ้างอิง

บทความนี้เรียบเรียงจากเอกสารชั้นต้น หน่วยงานทางการ งานวิชาการ และข้อมูลเผยแพร่ขององค์กรต่อไปนี้

  1. [1]Meagher, Jack & Boughton, Pat. Sportsmassage. Doubleday, 1980.หนังสือ
  2. [2]American Massage Therapy Association — National Sports Massage Team (est. 1985)องค์กร
  3. [3]Sports Massage Association (UK)องค์กร
  4. [4]Cyriax, James. Textbook of Orthopaedic Medicine, Vol. 2: Treatment by Manipulation, Massage and Injection. Baillière Tindall.หนังสือ
  5. [5]Poppendieck, W. et al. Massage and performance recovery: a meta-analytical review. Sports Medicine, 2016.วิชาการ
  6. [6]Sports Therapy UK — Skills & Techniques(เปิดในแท็บใหม่)องค์กร

เกี่ยวกับบทความนี้

เรียบเรียงจากข้อมูลที่เผยแพร่แล้ว การระบุแหล่งที่มาไม่ได้หมายความว่าผ่านการตรวจสอบจากผู้สืบทอดหรือผู้เชี่ยวชาญแล้ว หรือพิสูจน์สรรพคุณแล้ว เรายินดีรับฟังความเห็นจากผู้สืบทอดเกี่ยวกับชื่อเรียก คำอธิบาย ข้อมูลเพิ่มเติม และข้อแก้ไข

ส่งความคิดเห็นหรือข้อแก้ไข
เรียบเรียงโดย
Massage Championship World Tour
ปรับปรุงล่าสุด

ภาพประกอบเฉพาะของแต่ละท่านวดจะเผยแพร่หลังตรวจสอบเนื้อหา แหล่งที่มา และเงื่อนไขการใช้งานแล้ว ภาพที่สร้างขึ้นจะระบุว่าเป็นภาพประกอบเพื่ออธิบาย และจะไม่ถูกนำเสนอเป็นภาพถ่ายบันทึกบุคคล การสัมภาษณ์ หรือการนวดจริง

ศาสตร์ที่เกี่ยวข้อง