🇺🇸 สหรัฐอเมริกา · สมัยใหม่
การคลายพังผืดและการบำบัดจุดกดเจ็บ (ทริกเกอร์พอยต์)Myofascial release / Trigger point therapy
การคลายพังผืดเป็นชื่อเรียกแนวทางที่ใช้การสัมผัสหรือการยืดอย่างต่อเนื่องโดยใส่ใจพังผืด ส่วนการบำบัดจุดกดเจ็บเป็นระบบคำอธิบายที่เกี่ยวข้องแต่แยกต่างหาก ทฤษฎีและการปฏิบัติเฉพาะของแต่ละสำนักไม่ควรถูกถือว่าเท่ากับการเปลี่ยนแปลงของเนื้อเยื่อหรือประโยชน์ต่ออาการที่พิสูจน์แล้ว
ข้อมูลพื้นฐาน
- ต้นกำเนิด
- 🇺🇸 สหรัฐอเมริกา — สหรัฐอเมริกา (เพนซิลเวเนีย วอชิงตัน ดี.ซี.)
- ยุคสมัย
- ทศวรรษ 1940–1980(สมัยใหม่)
- การจัดประเภท
- การนวดทางคลินิก / บอดี้เวิร์กสมัยใหม่
- หลักการคลายพังผืด
- ไม่ใช้น้ำมัน แรงน้อย ยืดต่อเนื่อง 90–120 วินาทีขึ้นไป รอให้เนื้อเยื่อคลายตัว
- หลักการจุดกดเจ็บ
- หาตำแหน่งก้อนแข็งด้วยการคลำ กดค้างไว้ (30–90 วินาที) จนอาการปวดร้าวจางลง แล้วปิดท้ายด้วยการยืด
- ผู้บุกเบิก
- เจเน็ต ทราเวลล์ (แพทย์ประจำตัวประธานาธิบดีเคนเนดี) เดวิด ไซมอนส์ บอนนี พรูเดน จอห์น เอฟ. บาร์นส์
- ฐานหลักฐาน
- การประชุมวิจัยพังผืด (ตั้งแต่ปี 2007) และงานวิจัยทางคลินิกเกี่ยวกับกลุ่มอาการปวดกล้ามเนื้อและพังผืด
- เทคนิค
- พังผืด / การกด / การยืด
- ส่วนของร่างกายที่ผู้นวดใช้
- ฝ่ามือ / นิ้วมือ / ข้อศอก
- สื่อที่ใช้
- ไม่ใช้
- การแต่งกาย
- สวมเสื้อผ้าบางส่วน
- สถานที่นวด
- เตียงนวด
- ระยะเวลา
- 30–60 นาที
- ชื่ออื่น
- MFR · Neuromuscular therapy · Myotherapy · 筋膜リリース
ประวัติ: แพทย์ทำเนียบขาวและนักกายภาพบำบัด
แนวคิดเรื่องจุดกดเจ็บได้รับการวางรากฐานโดยแพทย์ชาวอเมริกัน เจเน็ต ทราเวลล์ (1901–1997) ตั้งแต่ทศวรรษ 1940 เธอสังเกตว่าการกดก้อนแข็งที่ไวต่อการกระตุ้นในกล้ามเนื้อทำให้เกิดอาการปวดร้าวไปยังตำแหน่งที่ห่างออกไป และบันทึกรูปแบบอาการปวดร้าวของกล้ามเนื้อแต่ละมัด เมื่อได้รับแต่งตั้งเป็นแพทย์ประจำตัวประธานาธิบดีเคนเนดีในปี 1961 เธอรักษาอาการปวดหลังเรื้อรังของประธานาธิบดีด้วยการบำบัดจุดกดเจ็บ ทำให้แนวคิดนี้เป็นที่สนใจอย่างกว้างขวาง ในปี 1983 เธอและแพทย์เดวิด ไซมอนส์ ตีพิมพ์ “Myofascial Pain and Dysfunction: The Trigger Point Manual” ซึ่งจัดระบบแผนที่อาการปวดร้าวของกล้ามเนื้อทั่วร่างกาย
การบำบัดจุดกดเจ็บด้วยมือแพร่หลายโดยครูฝึกฟิตเนส บอนนี พรูเดน ผู้คิดค้น “มายโอเทอราพี” ในปี 1976 ซึ่งคลายจุดกดเจ็บด้วยแรงกดของมือแทนการฉีดยา และเรียบเรียงไว้ในหนังสือ “Pain Erasure” (1980) จนแพร่หลายในหมู่นักบำบัด
การคลายพังผืดได้รับการจัดระบบในทศวรรษ 1980 โดยนักกายภาพบำบัด จอห์น เอฟ. บาร์นส์ ผู้สอนการยืดด้วยแรงน้อยเป็นเวลานานโดยไม่ใช้น้ำมันสำหรับพังผืดที่ตึงรั้ง พร้อมรอให้เนื้อเยื่อคลายตัว และเผยแพร่ทั้งในวงการกายภาพบำบัดและการนวด ในยุคเดียวกัน Structural Integration ของไอดา รอล์ฟ ได้สร้างธรรมเนียมการนวดพังผืดชั้นลึก ทั้งสองเชื่อมโยงกันด้วยสิ่งที่ทำงานด้วยร่วมกัน นั่นคือพังผืด
แนวคิด: พังผืด ก้อนแข็ง และอาการปวดร้าว
การคลายพังผืดและการบำบัดจุดกดเจ็บมีความสนใจร่วมกันในการนวดเนื้อเยื่ออ่อน แต่ไม่ใช่คำพ้องความหมาย มีระบบการสอนที่ต่างกันและการถกเถียงทางวิชาการเกี่ยวกับพังผืดและการตีความการคลำ
การปฏิบัติอาจใช้การสัมผัสต่อเนื่อง การลูบ หรือการช่วยเคลื่อนไหว การสัมผัสเพียงอย่างเดียวไม่ได้ระบุสาเหตุของความปวด และจำนวนวินาทีที่ตายตัวก็ไม่ได้รับประกันว่าพังผืดที่ยึดติดจะคลาย
คำอธิบายเรื่องจุดกดเจ็บใช้ในการอธิบายอาการกดเจ็บเฉพาะที่และอาการปวดร้าว รูปแบบในแผนที่ไม่ควรนำไปใช้เป็นการวินิจฉัยบุคคลโดยตรง อาการอาจต้องได้รับการประเมินทางคลินิกที่เหมาะสม
พัฒนาการ: งานวิจัยและอุปกรณ์
งานวิจัยเกี่ยวกับพังผืดและการนวดด้วยมือ รวมถึงคำอธิบายที่อิงประสบการณ์ของผู้ปฏิบัติ ยังมีคำถามที่ต้องหาคำตอบ ความรู้เรื่องโครงสร้างร่างกายเพียงอย่างเดียวไม่ได้พิสูจน์ประโยชน์ของเทคนิคใดเทคนิคหนึ่ง
ศัพท์ การประเมิน และกลไกเกี่ยวกับจุดกดเจ็บก็ยังเป็นที่ถกเถียง แทนที่จะทำให้เป็นความขัดแย้งระหว่างสำนักที่ถูกกับผิด คำอธิบายควรระบุว่าศึกษาอะไรและภายใต้เงื่อนไขใด
บางครั้งมีการกล่าวถึงโรลเลอร์และลูกบอล แต่ความนิยมไม่ได้ยืนยันว่าเหมาะกับทุกคน สารานุกรมนี้ไม่ได้กำหนดวิธีดูแลตนเองสำหรับอาการปวดของแต่ละบุคคล
การคลายพังผืดและการบำบัดจุดกดเจ็บในปัจจุบัน
การนวดในปัจจุบันใช้เวลา 30 ถึง 60 นาที ไม่ใช้น้ำมัน ทำทั้งแบบสวมเสื้อผ้าหรือถอดเสื้อผ้า และเน้นบริเวณที่มีปัญหา ในการคลายพังผืด ผู้นวดใช้สองมือจับเนื้อเยื่อเบา ๆ ในทิศทางแยกออกจากกัน บางครั้งไม่ขยับเลยหลายนาที ในการบำบัดจุดกดเจ็บ จะหาก้อนแข็งด้วยการคลำ กดค้างไว้ขณะที่ผู้รับยืนยันตำแหน่งที่ปวดร้าวไป แล้วปิดท้ายด้วยการยืด การสอนดูแลตนเอง (ลูกบอล โรลเลอร์ การยืด) เป็นส่วนหนึ่งของการรักษา
ใช้กับอาการปวดคอ ไหล่ และหลังเรื้อรัง อาการปวดศีรษะจากความตึงเครียด และกล้ามเนื้อตึงจากการเล่นกีฬา โดยนักกายภาพบำบัด นักนวดบำบัด ไคโรแพรกเตอร์ และผู้ฝึกสอนด้านกีฬา ข้อห้ามได้แก่ การอักเสบหรือบาดเจ็บเฉียบพลัน กระดูกหัก มะเร็ง การรักษาด้วยยาต้านการแข็งตัวของเลือด การติดเชื้อ และการกดแรงบนบริเวณที่มีอาการทางระบบประสาทที่ไว
ท่านวดที่โดดเด่น
คำอธิบายนี้มีไว้เพื่อให้รู้จักวิธีสัมผัส ไม่ใช่คำแนะนำให้ทำตาม วิธีปฏิบัติต่างกันไปตามสำนัก ผู้นวด และผู้รับการนวด
การยืดต่อเนื่อง (ครอสแฮนด์รีลีส)
ใช้สองมือจับเนื้อเยื่อเบา ๆ ในทิศทางแยกออกจากกัน ค้างไว้ 90–120 วินาทีขึ้นไป
การกดให้เลือดไหลเวียนน้อยลงชั่วคราว (อิสคีมิกคอมเพรสชัน)
กดต่อเนื่องที่จุดกดเจ็บจนอาการปวดร้าวจางลง
การหาตำแหน่งด้วยการคลำ
ใช้นิ้วหาแถบกล้ามเนื้อที่ตึง (ทอตแบนด์) และก้อนแข็งในแถบนั้น
การยืดปิดท้าย
ยืดกล้ามเนื้อหลังการกดเพื่อให้ความยาวคงอยู่
การคลึงผิว (พังผืด)
หยิบผิวและพังผืดชั้นตื้นขึ้นมาคลึง เพื่อทดสอบและฟื้นการเลื่อนไถล
ตัวอย่างการนวดหนึ่งครั้ง
เป็นตัวอย่างหนึ่งที่ให้ความสำคัญกับการพูดคุยและความยินยอมของผู้รับการนวด ระยะเวลาและลำดับไม่ใช่คำตอบตายตัว และไม่ใช่คู่มือการนวดด้วยตนเอง
การประเมินและการคลำ
ช่วงการเคลื่อนไหว ท่าทาง แถบกล้ามเนื้อที่ตึง และก้อนแข็ง
จับค้างพังผืดที่ตึงรั้ง
แรงน้อย ระยะเวลานาน อย่ากลัวความนิ่ง
กดจุดกดเจ็บ
ยืนยันอาการปวดร้าวและกดค้างไว้
ปิดท้ายด้วยการยืด
ทำให้ความยาวของกล้ามเนื้อคงอยู่
ประเมินซ้ำและสอนดูแลตนเอง
ตรวจการเปลี่ยนแปลง และสอนการใช้ลูกบอลและโรลเลอร์
ความเกี่ยวข้องกับการแข่งขัน
คะแนนการแข่งขันคือการประเมินการแสดงตามกติกาของการแข่งขันนั้น ไม่ใช่การจัดอันดับคุณค่าของศาสตร์หรือวัฒนธรรม โปรดตรวจสอบคุณสมบัติผู้สมัครและเกณฑ์การตัดสินจากกติกาอย่างเป็นทางการ
รูปแบบและสำนักที่เกี่ยวข้อง
คำถามที่พบบ่อย
Q.การคลายพังผืดกับการบำบัดจุดกดเจ็บเป็นคนละอย่างกันไหม
เป้าหมายต่างกัน การคลายพังผืดใช้การยืดต่อเนื่องกับพังผืดที่ตึงรั้ง การบำบัดจุดกดเจ็บใช้การกดต่อเนื่องกับก้อนแข็งในกล้ามเนื้อ ทั้งสองอาศัยการคลำทางกายวิภาคและการรอ และในทางปฏิบัติมักใช้ร่วมกัน
Q.ทำเองด้วยโฟมโรลเลอร์ได้ไหม
หน้านี้ไม่ใช่คู่มือการรักษาตนเองด้วยโรลเลอร์หรือลูกบอล หากมีอาการปวด บาดเจ็บ หรือกำลังรักษาอยู่ ควรปรึกษาผู้เชี่ยวชาญที่เหมาะสม ที่นี่ไม่แนะนำให้ใช้แรงกดมากหรืออดทนต่อความเจ็บ
Q.พังผืดยืดออกได้จริงหรือ
พังผืดมีคุณสมบัติหนืดยืดหยุ่นและค่อย ๆ ยืดออกเมื่อได้รับแรงน้อยเป็นเวลานาน แต่การเปลี่ยนแปลงที่รู้สึกได้จากการนวดด้วยมือส่วนใหญ่อาจเป็นการเปลี่ยนแปลงของความตึงตัวผ่านระบบประสาท ทฤษฎีกำลังได้รับการปรับปรุงตามงานวิจัย และผู้ปฏิบัติควรแยกการเปลี่ยนแปลงที่รู้สึกได้ออกจากคำอธิบาย
อภิธานศัพท์
- トリガーポイントTrigger point
- ก้อนแข็งในกล้ามเนื้อที่ไวต่อการกระตุ้น เมื่อกดจะปวดร้าวไปที่อื่น
- 放散痛Referred pain
- อาการปวดที่รู้สึกห่างจากตำแหน่งต้นเหตุ
- クリープCreep
- การที่เนื้อเยื่อค่อย ๆ ยืดออกเมื่อได้รับแรงน้อยเป็นเวลานาน
- 虚血性圧迫Ischaemic compression
- การกดต่อเนื่องบนก้อนแข็ง
แหล่งที่มาและเอกสารอ้างอิง
บทความนี้เรียบเรียงจากเอกสารชั้นต้น หน่วยงานทางการ งานวิชาการ และข้อมูลเผยแพร่ขององค์กรต่อไปนี้
- [1]Travell, Janet G. & Simons, David G. Myofascial Pain and Dysfunction: The Trigger Point Manual. Williams & Wilkins, 1983 (Vol. 1), 1992 (Vol. 2).เอกสารชั้นต้น
- [2]Barnes, John F. Myofascial Release: The Search for Excellence. Rehabilitation Services, 1990.หนังสือ
- [3]Prudden, Bonnie. Pain Erasure: The Bonnie Prudden Way. M. Evans, 1980.หนังสือ
- [4]Schleip, R. et al. (eds.). Fascia: The Tensional Network of the Human Body. Churchill Livingstone, 2012.วิชาการ
- [5]Fascia Research Societyองค์กร
เกี่ยวกับบทความนี้
เรียบเรียงจากข้อมูลที่เผยแพร่แล้ว การระบุแหล่งที่มาไม่ได้หมายความว่าผ่านการตรวจสอบจากผู้สืบทอดหรือผู้เชี่ยวชาญแล้ว หรือพิสูจน์สรรพคุณแล้ว เรายินดีรับฟังความเห็นจากผู้สืบทอดเกี่ยวกับชื่อเรียก คำอธิบาย ข้อมูลเพิ่มเติม และข้อแก้ไข
ส่งความคิดเห็นหรือข้อแก้ไข- เรียบเรียงโดย
- Massage Championship World Tour
- ปรับปรุงล่าสุด
ภาพประกอบเฉพาะของแต่ละท่านวดจะเผยแพร่หลังตรวจสอบเนื้อหา แหล่งที่มา และเงื่อนไขการใช้งานแล้ว ภาพที่สร้างขึ้นจะระบุว่าเป็นภาพประกอบเพื่ออธิบาย และจะไม่ถูกนำเสนอเป็นภาพถ่ายบันทึกบุคคล การสัมภาษณ์ หรือการนวดจริง
ศาสตร์ที่เกี่ยวข้อง
ฟินแลนด์
การนวดสำหรับนักกีฬา (สปอร์ตมาสซาจ)
Sports massage
คำเรียกรวมของการนวดด้วยมือในบริบทกีฬาและการออกกำลังกาย การสัมผัสและจังหวะเวลาพูดคุยกันตามการฝึกซ้อม การแข่งขัน และความต้องการของแต่ละคน ชื่อนี้ไม่ได้รับประกันว่าสมรรถภาพจะดีขึ้น ป้องกันการบาดเจ็บ หรือฟื้นตัวเร็วขึ้น
การกด · การยืด · พังผืด
การนวดสำหรับกีฬาดูรายละเอียด →ญี่ปุ่น
ชิอัตสึ
指圧(しあつ)
ศาสตร์ที่พัฒนาขึ้นในญี่ปุ่น ใช้การกดด้วยนิ้ว ฝ่ามือ และการสัมผัสรูปแบบอื่น มักทำผ่านเสื้อผ้า สายนามิโคชิและสายมาสึนางะแสดงให้เห็นความแตกต่างทั้งในการสอนและความเข้าใจร่างกาย ไม่มีระดับน้ำหนักมือหรือสรรพคุณใดเพียงอย่างเดียวที่นิยามได้ทั้งหมด
การกด · การยืด
การนวดแบบดั้งเดิมการนวดทางคลินิกดูรายละเอียด →สหรัฐอเมริกา
การบำบัดจุดกดเจ็บ (ทริกเกอร์พอยต์)
การกด
การนวดทางคลินิกดูรายละเอียด →
