การนวดด้วยหินร้อนStone therapy

ความร้อนช่วยคลายความตึงของกล้ามเนื้อ เพิ่มการไหลเวียนเลือดเฉพาะที่ และลดการรับรู้ความเจ็บปวด การนวดด้วยหินร้อนนำผลนี้เข้ามาในการนวดในฐานะส่วนขยายของมือ หินสำหรับนวดที่ถือไว้ในมือส่งผ่านความร้อนระหว่างทำเอฟเฟอราจและเปตริสซาจ มอบความอบอุ่นสม่ำเสมอบนพื้นที่กว้างกว่ามือของนักบำบัด หินที่วางไว้ข้างกระดูกสันหลัง ในฝ่ามือ ใต้ฝ่าเท้า หรือบนท้อง ช่วยให้ส่วนอื่นของร่างกายอบอุ่นอยู่ขณะนวดอีกบริเวณหนึ่ง

ใช้หินบะซอลต์เพราะความหนาแน่นช่วยเก็บความร้อน น้ำรักษาอุณหภูมิไว้ราว 50–60 °C และนักบำบัดต้องทดสอบผิวหินกับปลายแขนของตนเองทุกครั้งก่อนสัมผัสผู้รับ การสลับใช้หินอ่อนเย็นมีเจตนาให้หลอดเลือดหดตัวและขยายตัวสลับกัน

ความเชี่ยวชาญของเทคนิคนี้อยู่ที่การควบคุมอุณหภูมิ จังหวะการเปลี่ยนหิน การป้องกันการลวก (ผ้าขนหนูใต้หินที่วาง การขยับหินอยู่เสมอ การสังเกตผิวของผู้รับ) และสุขอนามัย (การล้างและฆ่าเชื้อหิน) มากกว่าท่านวด

ตั้งแต่ทศวรรษ 2000 หินร้อนกลายเป็นเมนูหลักของสปาทั่วโลก และมีรูปแบบที่แตกแขนงออกไปตามวัสดุ เช่น หินเกลือหิมาลัย เปลือกหอยลายเสืออุ่น (ลาวาเชลล์) ไม้ไผ่อุ่น และหินเย็น เมนู “ฟิวชัน” ที่ผสมหินเข้ากับโลมิโลมิ นวดบาหลี หรืออโรมาเทอราพีก็พบได้ทั่วไป

มีรายงานการลวกในหลายประเทศ ทำให้การใช้เทอร์โมมิเตอร์ การจัดการหิน และการฝึกอบรมนักบำบัดเป็นประเด็นของอุตสาหกรรม สมาคมสปาในหลายประเทศกำหนดมาตรฐานความปลอดภัยสำหรับการนวดด้วยหินร้อน ได้แก่ อุณหภูมิน้ำ การทดสอบกับปลายแขน ผ้าขนหนูใต้หินที่วาง และการถามผู้รับ

ผลของการบำบัดด้วยความร้อนต่อความตึงของกล้ามเนื้อและความเจ็บปวดเป็นที่ยอมรับแล้ว แต่งานวิจัยทางคลินิกที่เจาะจงการนวดด้วยหินร้อนยังมีจำกัด

การนวดในปัจจุบันใช้เวลา 60 ถึง 90 นาทีพร้อมน้ำมัน ผสมท่านวดสวีดิชด้วยหินอุ่นเข้ากับหินที่วางบนร่างกาย นักบำบัดควบคุมอุณหภูมิน้ำด้วยเทอร์โมมิเตอร์และเปลี่ยนหินไปตามการนวด สปาส่วนใหญ่ใช้หิน 20 ถึง 40 ก้อน และล้างกับฆ่าเชื้อหลังใช้งาน

ข้อห้ามได้แก่ การรับรู้ความร้อนลดลง (โรคปลายประสาทจากเบาหวาน การบาดเจ็บไขสันหลัง) การตั้งครรภ์ ความดันโลหิตสูงหรือโรคหัวใจ ผิวหนังอักเสบหรือมีบาดแผล เส้นเลือดขอด ไข้ และภาวะใดก็ตามที่ทนความร้อนไม่ได้ ผู้รับจะได้รับคำแนะนำให้บอกทันทีหากรู้สึกว่าหินร้อนเกินไป