🇺🇸 สหรัฐอเมริกา · สมัยใหม่
การนวดกดจุดสะท้อน (รีเฟล็กโซโลยี)Zone therapy / 若石健康法
การปฏิบัติที่กดบริเวณเท้า มือ หรือบริเวณอื่น โดยใช้แนวคิดเรื่องจุดสะท้อน แผนที่จุดสะท้อนเป็นคำอธิบายของระบบหนึ่ง ๆ ไม่ใช่แผนที่สำหรับวินิจฉัยอวัยวะ อุปกรณ์และวิธีสัมผัสแตกต่างกันไปตามสำนัก
ข้อมูลพื้นฐาน
- ต้นกำเนิด
- 🇺🇸 สหรัฐอเมริกา · 🇹🇼 ไต้หวัน — สหรัฐอเมริกา (คอนเนตทิคัต) แบบตะวันออกพัฒนาในไต้หวัน
- ยุคสมัย
- 1913–1938 (สมัยใหม่) โดยมีต้นเค้าตั้งแต่สมัยโบราณ(สมัยใหม่)
- การจัดประเภท
- บอดี้เวิร์กสมัยใหม่ / ศาสตร์บำบัดที่เกี่ยวข้อง
- แนวคิด
- แบ่งร่างกายเป็นสิบโซนตามแนวยาว และแผนที่เท้าที่แต่ละบริเวณสัมพันธ์กับอวัยวะหรือส่วนของร่างกาย
- ความแตกต่างระหว่างสำนัก
- อุปกรณ์ แรงกด และคำอธิบายเรื่องจุดสะท้อนแตกต่างกันไปตามสำนักและผู้ปฏิบัติ
- ต้นเค้าสมัยโบราณ
- ภาพสลักนูนต่ำบนผนังแสดงการนวดเท้าในสุสานของอังค์มาฮอร์ที่ซักกอรา อียิปต์ (ราว 2330 ปีก่อนคริสตกาล)
- ขอบเขตของคำอธิบายนี้
- ไม่ได้นำเสนอจุดสะท้อนเป็นแผนที่สำหรับการวินิจฉัยหรือการรักษา
- เทคนิค
- เท้า / การกด / อุปกรณ์
- ส่วนของร่างกายที่ผู้นวดใช้
- นิ้วโป้ง / นิ้วมือ / อุปกรณ์
- สื่อที่ใช้
- ครีม
- การแต่งกาย
- สวมเสื้อผ้า
- สถานที่นวด
- เก้าอี้
- ระยะเวลา
- 30–60 นาที
- ชื่ออื่น
- Zone therapy · Foot reflexology · Ingham method · Rwo Shur · 足つぼ · 足裏マッサージ · Hand reflexology · Facial reflexology
ประวัติ: โซนเทอราพีและแผนที่ของเท้า
การสัมผัสเท้าเพื่อฟื้นฟูร่างกายเป็นธรรมเนียมโบราณในหลายที่ สุสานของอังค์มาฮอร์ที่ซักกอราในอียิปต์ (ราว 2330 ปีก่อนคริสตกาล) มีภาพสลักการนวดเท้าและมือหลงเหลืออยู่ และเต้าอิ่นของจีนกับการนวดเท้าของญี่ปุ่นก็มีธรรมเนียมการกดเท้าเป็นของตนเอง อย่างไรก็ตาม ระบบจุดสะท้อนเกิดขึ้นในอเมริกาช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20
ในปี 1913 แพทย์หู คอ จมูก วิลเลียม ฟิตซ์เจอรัลด์ เสนอ “โซนเทอราพี” แบ่งร่างกายเป็นสิบโซนตามแนวยาว และถือว่าการกดในโซนหนึ่งมีผลระงับความรู้สึกที่ส่วนอื่นในโซนเดียวกัน นักกายภาพบำบัด ยูนิส อิงแฮม นำแนวคิดนี้มาเน้นที่เท้า วาดแผนที่ที่แต่ละบริเวณของเท้าสัมพันธ์กับอวัยวะ และตีพิมพ์ “Stories the Feet Can Tell” ในปี 1938 เธอสอนทั่วสหรัฐอเมริกาและวางรากฐานเทคนิคการเดินนิ้วโป้ง
พัฒนาการแบบตะวันออกเกิดขึ้นในไต้หวัน มิชชันนารีชาวสวิส โยเซฟ ออยก์สเตอร์ (อู๋รั่วสือ) ซึ่งเรียนรีเฟล็กโซโลยีเท้าขณะฟื้นตัวจากโรคข้ออักเสบของตนเอง ได้เผยแพร่ในไต้หวันช่วงทศวรรษ 1970 และ 1980 ในชื่อวิธีดูแลสุขภาพรั่วสือ การกดที่หนักกว่าด้วยไม้และข้อนิ้ว และการนำแนวคิดเส้นลมปราณมาใช้ กลายเป็นรากฐานของวัฒนธรรมนวดเท้าในเอเชียตะวันออกและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ทำความเข้าใจแนวคิดเรื่องจุดสะท้อน
จุดสะท้อนเป็นระบบคำอธิบายที่เชื่อมโยงบริเวณต่าง ๆ ของร่างกายกับบริเวณบนเท้าหรือมือ แผนที่และศัพท์แตกต่างกันไปตามสำนัก การแนะนำแนวคิดนี้ด้วยความเคารพเป็นคนละเรื่องกับการอ้างว่าความสัมพันธ์กับอวัยวะหรือประโยชน์ต่อโรคได้รับการพิสูจน์แล้ว
สารานุกรมนี้ไม่ได้นำเสนอแผนที่จุดสะท้อนเป็นเครื่องมือวินิจฉัยหรือคู่มือการรักษาตนเอง สิ่งสำคัญคือผู้รับได้รับคำอธิบายอย่างไร ยินดีให้สัมผัสบริเวณใด และชอบแรงกดแบบไหน ไม่จำเป็นต้องถือว่าความเจ็บเป็นสิ่งที่ดี
พัฒนาการ: วัฒนธรรมนวดเท้าของเอเชียและความเป็นวิชาชีพ
แบบตะวันออกแพร่จากไต้หวันไปยังจีน ฮ่องกง สิงคโปร์ ไทย และญี่ปุ่นตั้งแต่ทศวรรษ 1990 ในฐานะ “นวดกดจุดเท้า” ที่นิยมแพร่หลาย นวดเท้าแบบไทยเป็นรูปแบบเฉพาะที่ผสมเทคนิคการใช้ไม้ของรั่วสือเข้ากับแนวคิดเรื่องเส้นของนวดแผนไทย ในญี่ปุ่น ทั้งแบบอังกฤษที่นุ่มนวลและแบบไต้หวันเข้ามาในทศวรรษ 1990 และคำว่า “รีเฟล็กโซโลยี” กับ “อาชิสึโบะ” (จุดเท้า) ก็ใช้อยู่คู่กัน
ในสหราชอาณาจักร องค์กรวิชาชีพก่อตั้งขึ้นในทศวรรษ 1980 และ 1990 และรีเฟล็กโซโลยีเข้าสู่การดูแลแบบประคับประคองและสถานพักฟื้นระยะสุดท้ายในฐานะการบำบัดเสริม ญี่ปุ่นมีหลายสมาคมที่มีการฝึกอบรมและคุณวุฒิ
การประยุกต์ใช้กับหู มือ และใบหน้า (การบำบัดใบหู รีเฟล็กโซโลยีมือ และการกดจุดสะท้อนใบหน้าเดียนจ่านของเวียดนาม) ได้พัฒนาขึ้น โดยมีแผนที่สำหรับส่วนอื่นนอกจากเท้า
รีเฟล็กโซโลยีในปัจจุบัน
การนวดในปัจจุบันใช้เวลา 30 ถึง 60 นาที ผู้รับสวมเสื้อผ้า นั่งบนเก้าอี้ปรับเอนหรือเตียง หลังแช่เท้าจะนวดทั่วเท้าด้วยนิ้วโป้งหรือไม้ตามแผนที่ ใช้ครีม น้ำมันเล็กน้อย หรือแป้ง มีการนวดน่องและข้อเท้า การขยับข้อนิ้วเท้า และปิดท้ายด้วยผ้าขนหนูอุ่น
ข้อห้ามได้แก่ การบาดเจ็บหรือการติดเชื้อเฉียบพลันที่เท้า ภาวะลิ่มเลือดรุนแรง การตั้งครรภ์ระยะแรก (สำหรับบางจุด) และโรคเท้าจากเบาหวานที่ควบคุมไม่ได้ ผู้ปฏิบัติจะหลีกเลี่ยงการกล่าวอ้างทางการแพทย์และแนะนำให้พบแพทย์เมื่อจำเป็น
ท่านวดที่โดดเด่น
คำอธิบายนี้มีไว้เพื่อให้รู้จักวิธีสัมผัส ไม่ใช่คำแนะนำให้ทำตาม วิธีปฏิบัติต่างกันไปตามสำนัก ผู้นวด และผู้รับการนวด
การเดินนิ้วโป้ง
ขยับนิ้วโป้งไปข้างหน้าทีละน้อยขณะคงแรงกด เป็นพื้นฐานของวิธีอิงแฮม
การกดจุดด้วยไม้ (รั่วสือ)
กดจุดสะท้อนอย่างลึกด้วยไม้ เป็นสัญลักษณ์ของแบบตะวันออก
การถูด้วยข้อนิ้ว
ถูฝ่าเท้าขึ้นลงด้วยข้อนิ้ว
การขยับข้อเท้าและนิ้วเท้า
หมุนและดึงเพื่อฟื้นช่วงการเคลื่อนไหว
การนวดน่องและการแช่เท้า
ตัวอย่างหนึ่งของการใช้ผ้าขนหนูห่อเท้า ควรพูดคุยเรื่องอุณหภูมิและความชอบเรื่องการสัมผัส
ตัวอย่างการนวดหนึ่งครั้ง
เป็นตัวอย่างหนึ่งที่ให้ความสำคัญกับการพูดคุยและความยินยอมของผู้รับการนวด ระยะเวลาและลำดับไม่ใช่คำตอบตายตัว และไม่ใช่คู่มือการนวดด้วยตนเอง
แช่เท้าและสังเกต
ตรวจผิว เล็บ และอาการบวม
อุ่นทั่วเท้า
ลูบและบีบนวดด้วยฝ่ามือ
กดตามจุดสะท้อน
ใช้นิ้วโป้งหรือไม้ทั่วฝ่าเท้า ข้างเท้า และหลังเท้า
น่องและการขยับข้อต่อ
การไหลเวียนและช่วงการเคลื่อนไหว
ปิดท้ายด้วยผ้าขนหนูอุ่น
แนะนำให้ดื่มน้ำ
ความเกี่ยวข้องกับการแข่งขัน
คะแนนการแข่งขันคือการประเมินการแสดงตามกติกาของการแข่งขันนั้น ไม่ใช่การจัดอันดับคุณค่าของศาสตร์หรือวัฒนธรรม โปรดตรวจสอบคุณสมบัติผู้สมัครและเกณฑ์การตัดสินจากกติกาอย่างเป็นทางการ
รูปแบบและสำนักที่เกี่ยวข้อง
สหรัฐอเมริกา
โซนเทอราพี
การกด
บอดี้เวิร์กสมัยใหม่ศาสตร์บำบัดที่เกี่ยวข้องดูรายละเอียด →สหรัฐอเมริกา
วิธีอิงแฮม
เท้า · การกด
บอดี้เวิร์กสมัยใหม่ดูรายละเอียด →ฝรั่งเศส
รีเฟล็กโซโลยีใบหู (การบำบัดใบหู)
การกด
ศาสตร์บำบัดที่เกี่ยวข้องดูรายละเอียด →จีน
รีเฟล็กโซโลยีเท้าแบบจีน
足部反射区疗法
เท้า · อุปกรณ์ · การกด
การนวดแบบดั้งเดิมบอดี้เวิร์กสมัยใหม่ดูรายละเอียด →
คำถามที่พบบ่อย
Q.รีเฟล็กโซโลยีรักษาโรคได้ไหม
หน้านี้ไม่ได้วินิจฉัยอวัยวะจากจุดบนเท้า หรือสัญญาว่าจะมีประโยชน์ต่อโรค หากมีอาการควรปรึกษาบุคลากรทางการแพทย์ และอย่าเลื่อนการรักษาที่จำเป็น
Q.“นวดกดจุดเท้า” กับรีเฟล็กโซโลยีเหมือนกันไหม
ชื่อ อุปกรณ์ และคำอธิบายเรื่องจุดสะท้อนอาจทับซ้อนหรือแตกต่างกัน แทนที่จะเหมาเอาว่าแบบตะวันตกเบาและแบบตะวันออกแรง ควรถามถึงการฝึกอบรมของผู้นวดและวิธีสัมผัสที่ให้บริการจริง
Q.ยิ่งเจ็บแปลว่ายิ่งได้ผลหรือเปล่า
ไม่ใช่ ความเจ็บไม่ใช่หลักฐานของผล แต่เป็นสัญญาณว่าแรงกดมากเกินไป ควรบอกผู้นวดเพื่อปรับ
อภิธานศัพท์
- 反射区Reflex zone
- หน่วยของแนวคิดที่ว่าบริเวณต่าง ๆ ของเท้าสัมพันธ์กับส่วนของร่างกาย
- サム・ウォーキングThumb-walking
- เทคนิคพื้นฐานของการขยับนิ้วโป้งไปข้างหน้าทีละน้อย
- 若石健康法Rwo Shur
- รีเฟล็กโซโลยีเท้าแบบตะวันออกที่พัฒนาในไต้หวัน
แหล่งที่มาและเอกสารอ้างอิง
บทความนี้เรียบเรียงจากเอกสารชั้นต้น หน่วยงานทางการ งานวิชาการ และข้อมูลเผยแพร่ขององค์กรต่อไปนี้
- [1]Ingham, Eunice D. Stories the Feet Can Tell Thru Reflexology. 1938.เอกสารชั้นต้น
- [2]Fitzgerald, William H. & Bowers, Edwin F. Zone Therapy. 1917.เอกสารชั้นต้น
- [3]Ernst, E. et al. Reflexology: an update of a systematic review of randomised clinical trials. Maturitas, 2011.วิชาการ
- [4]Association of Reflexologists (UK)องค์กร
- [5]国際若石健康研究会(Rwo Shur Health Institute International)องค์กร
เกี่ยวกับบทความนี้
เรียบเรียงจากข้อมูลที่เผยแพร่แล้ว การระบุแหล่งที่มาไม่ได้หมายความว่าผ่านการตรวจสอบจากผู้สืบทอดหรือผู้เชี่ยวชาญแล้ว หรือพิสูจน์สรรพคุณแล้ว เรายินดีรับฟังความเห็นจากผู้สืบทอดเกี่ยวกับชื่อเรียก คำอธิบาย ข้อมูลเพิ่มเติม และข้อแก้ไข
ส่งความคิดเห็นหรือข้อแก้ไข- เรียบเรียงโดย
- Massage Championship World Tour
- ปรับปรุงล่าสุด
ภาพประกอบเฉพาะของแต่ละท่านวดจะเผยแพร่หลังตรวจสอบเนื้อหา แหล่งที่มา และเงื่อนไขการใช้งานแล้ว ภาพที่สร้างขึ้นจะระบุว่าเป็นภาพประกอบเพื่ออธิบาย และจะไม่ถูกนำเสนอเป็นภาพถ่ายบันทึกบุคคล การสัมภาษณ์ หรือการนวดจริง
ศาสตร์ที่เกี่ยวข้อง
ไทย
นวดแผนไทย (นวดไทย)
นวดไทย / นวดแผนโบราณ
นวดไทย (Nuad Thai) เป็นชื่อเรียกการนวดแผนไทย อาจผสมผสานการกดผ่านเสื้อผ้าเข้ากับการยืดโดยผู้นวดช่วย “เส้น” เป็นถ้อยคำในความเข้าใจร่างกายแบบดั้งเดิม ส่วนวิธีปฏิบัติจริงแตกต่างกันไปตามสำนักและสถานที่
การกด · การยืด · สมุนไพร
ระบบการแพทย์ดั้งเดิมการนวดแบบดั้งเดิมดูรายละเอียด →ญี่ปุ่น
ชิอัตสึ
指圧(しあつ)
ศาสตร์ที่พัฒนาขึ้นในญี่ปุ่น ใช้การกดด้วยนิ้ว ฝ่ามือ และการสัมผัสรูปแบบอื่น มักทำผ่านเสื้อผ้า สายนามิโคชิและสายมาสึนางะแสดงให้เห็นความแตกต่างทั้งในการสอนและความเข้าใจร่างกาย ไม่มีระดับน้ำหนักมือหรือสรรพคุณใดเพียงอย่างเดียวที่นิยามได้ทั้งหมด
การกด · การยืด
การนวดแบบดั้งเดิมการนวดทางคลินิกดูรายละเอียด →สหรัฐอเมริกา
การนวดบนเก้าอี้ (การนวดท่านั่ง)
On-site massage
การนวดบนเก้าอี้คือการนวดผู้รับที่สวมเสื้อผ้าและนั่งโน้มตัวไปข้างหน้าบนเก้าอี้นวดเฉพาะทาง โดยนวดคอ ไหล่ หลัง แขน และมือในเวลา 10 ถึง 30 นาที เดวิด พาลเมอร์ แห่งซานฟรานซิสโก ได้อาศัยประสบการณ์จากการเรียนอันมะของญี่ปุ่นจัดระบบให้เป็น “การนวดนอกสถานที่ (on-site massage)” ในทศวรรษ 1980 และออกแบบเก้าอี้นวดเฉพาะทางตัวแรกในปี 1986 ในญี่ปุ่น อันมะและชิอัตสึท่านั่งระยะสั้นก็แพร่หลายในช่วงเดียวกันในชื่อ “ควิกมาสซาจ” และทั้งสองเป็นรากฐานของหมวดหมู่เก้าอี้ในการแข่งขัน
การกด · การเคาะ
บอดี้เวิร์กสมัยใหม่ดูรายละเอียด →
